Werd verliefd op een onbereikbare liefde. De liefde voelde goed maar de acceptatie van mijn bagage deed mij twijfelen. Heb o.a 5 kinderen en was bang dat die niet zouden aanvoelen als die van mijn liefje.

In mijn hart weet ik dat niet je gevoel maar kiezen je tot groei en mooie avonturen kan brengen of niet. Het is mooi en het doet pijn als je alles wat je zoekt lijkt te vinden in één persoon maar die moet loslaten. Bijna een kopie van je zelf of andersom met al je gekkigheid en humor, behalve pijn injecties en tepelknijpers (zal nooit aan toegeven, not my cup of tea ) beetje eng.

Maar omdat er om mij heen het te vaak mis heb zien gaan, wil de verwarring besparen. Wel trots het twee keer te hebben overwogen.

Kan iemand zich hier in herkennen of dit begrijpen?

Wat is jou mening?